Piątek, 22 stycznia 2021 r.
rozmiar czcionki: A- A A+ | kontrast

Zabawy usprawniające rozwój dłoni i motoryki malej

     U małych dzieci nieocenione są zabawy paluszkowe, są doskonałym sposobem rozbudzania świadomości ręki. To już w okresie niemowlęcym zaczynamy z dziećmi, poprzez takie zabawy, brać bardzo czynny udział w rozwoju motorycznym. Zabawy paluszkowe to forma ruchowych zabaw z najmłodszymi dziećmi. Do zabawy wykorzystuje się głównie dłonie – swoje i dziecka. Najważniejszy w tej aktywności jest dotyk. Bawiąc się w ten sposób, dotykamy rączek, twarzy, głowy dziecka. W parze z dotykiem idzie równocześnie dźwięk głosu, bo zabawom paluszkowym towarzyszy mówienie lub śpiewanie. Dla malucha to nie tylko atrakcyjna rozrywka, która go angażuje do udziału, ale również przyjemna bliskość.

Czytaj więcej...


Materiały do druku - wsparcie dla rodziców i logopedów ćwiczących z dziećmi poprawną wymowę głoski [l] w wyrazach (w poszczególnych pozycjach wyrazowych), parach wyrazów i zdaniach. 

Czytaj więcej...


Odruchy niemowlęce – co warto o nich wiedzieć?

Dziecko przychodzi na świat wyposażone w zachowania pozwalające automatycznie odpowiadać na to, co dzieje się wokół, na wrażenia zupełnie jeszcze dla niego obce. Stopniowo uczy się reagować na bodźce, początkowe automatyzmy  warunkują jednak przetrwanie i świadczą o rozwijającym się i dojrzewającym układzie nerwowym. Odruchy, z którymi dziecko przychodzi na świat, podzielić można na dwie grupy: te, które zanikają  w miarę właściwego rozwoju układu nerwowego oraz te, które pozostają obecne także w zachowaniach ludzi dorosłych.

Czytaj więcej...


Jak pomóc dziecku nieśmiałemu, odczuwającemu lęk?

Dzieci nieśmiałe są to dzieci z obniżoną aktywnością i trudnościami w nawiązywaniu kontaktów społecznych. Nie zwracają uwagi swoim zachowaniem ponieważ są najczęściej skromne, wyciszone, nie przeszkadzają w prowadzeniu lekcji, nie wchodzą w konflikty z innymi. Te dzieci nie domagają się uwagi ze strony osób dorosłych, nie żądają pomocy, nie zgłaszają się do odpowiedzi. Są raczej samotne, mało towarzyskie, często wystarczy im tylko jedna bratnia dusza. Nieśmiałości najczęściej towarzyszą: brak wiary w siebie, zaniżona samoocena oraz niski poziom kompetencji społeczno-emocjonalnych. Pozostawienie nieśmiałego, zalęknionego dziecka bez wsparcia może doprowadzić do przerodzenia się uczucia skrępowania czy lęku w silne zaburzenie emocjonalne.

Czytaj więcej...